วิชาชีพรักษาความปลอดภัยเป็นวิชาหนึ่งที่มีจรรยาบรรณ โดยมีข้อประพฤติปฏิบัติเฉพาะและถือว่าเป็นวิชาชีพชั้นสูงวิชาชีพหนึ่งที่สังคมยอมรับ

  1.  เป็นผู้หมั่นศึกษาหาความรู้ เนื่องจากวิชาชีพรักษาความปลอดภัยเป็นวิชาชีพที่เป็นศาสตร์อย่างกว้างขวางมีการ เปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นตัวผู้รักษาความปลอดภัย จะต้องหมั่นศึกษาหาความรู้เพื่อพัฒนาธุรกิจอยู่เป็นนิจ
  2.  ไม่คบคนชั่วหรือพวกมิจฉาชีพเป็นมิตร งานรักษาความปลอดภัยเป็นงานที่ต้องรับผิดชอบต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่น หากผู้ปฏิบัติเป็นบุคคลที่ไม่น่าไว้วางใจและขาดความรับผิดจะก่อให้เกิดอันตรายต่อสังคมได้
  3. บุคลิกภาพทางกายดี สภาพร่างกายแข็งแรง สะอาด และรู้จักวางตัวให้เหมาะสมกับสถานที่ เวลา โอกาส รวมถึงการแต่งกาย การพูดจา และกิริยาท่าทาง
  4. ต้องมีระเบียบวินัย รักษามรรยาทและระเบียบแบบแผน ที่กำหนดขึ้นมาให้ผู้ปฏิบัติได้ปฏิบัติเพื่อก่อให้เกิดการปฏิบัติงานที่ดี
  5. มีความรักและศรัทธาในอาชีพ ผู้ปฏิบัติหน้าที่ควรจะได้มีความสำนึกหวงแหน ระวังรักษาทรัพย์สินในอาชีพ ตลอดทั้งยอมรับว่าวิชาชีพรักษาความปลอดภัยนี้เป็นวิชาชั้นสูงที่สังคมยอมรับ และเต็มใจที่จะประกอบวิชาชีพนี้
  6. การรักษาความลับ การไม่เปิดเผยความลับเกี่ยวกับหน้าที่รักษาความปลอดภัย จะก่อให้เกิดผลสำเร็จในการปฏิบัติงาน และถือว่าเป็น “คุณธรรมชั้นเยี่ยม” ในงานรักษาความปลอดภัย
  7.  ความซื่อสัตย์สุจริตและจงรักภักดี เป็น “คุณธรรมชั้นสูง” ที่พนักงานรักษาความปลอดภัยจะต้องมี จึงควรปลูกฝังคุณธรรมนี้ให้เกิดขึ้นแก่ผู้ปฏิบัติหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคน